Germiyanlılar, Oğuzların Avşar Boyu’na mensuptur.   Her ne kadar Germiyanlıların kökenleri ile ilgili farklı görüşler ortaya atılmışsa da   bölgede yapılan dil çalışmaları, Avşar dil özelliklerinin 2. sırada olduğunu (1. sırada Kınık) ve Avşar tezinin daha makul olduğunu göstermektedir.
Germiyanlılar, Anadolu’ya Celalettin Harzemşah maiyetinde  Fars ve Kirman dolaylarından Malatya yöresine gelerek yerleşmişlerdir.  Yerleştikleri Pütürge-Şiro bölgesinin o dönemlerde Germiyan olarak adlandırıldığı ve bu Türkmen topluluğunun adını buradan aldıkları tahmin edilmektedir.  Şunu da belirtelim, Türkistan’da Germ şehri  vardır ki Germiyanlıların buradan geldikleri için bu adı aldıkları ve yerleştikleri bölgeye (Pütürge-Şiro) Germ şehrinden mülhem Germiyan adını verdikleri de düşünülebilir. Yine Afganistan’daki Özbek Türklerinin Belh civarındaki uruğu Möyten’in Germisili oymağının bulunması  da ilginçtir. Çünkü Germiyanlıların Elazığ, Tunceli ve Çemişkezek taraflarında da yerleştiklerini yer adlarından anlıyoruz  ki, Çemişkezek’e bağlı Germili, Germikar ve Germisik adlı köyler vardır.
Germiyanlılar ile ilgili ilk bilgilere Baba İshak İsyanı (1240) sırasında rastlıyoruz. II. Gıyasettin Keyhüsrev zamanında Selçukluların Malatya subaşısı olan Ali-Şir oğlu Muzafferüddin, Kürt ve Germiyanlılardan topladığı askerlerle Babailere karşı harekete geçmişse de iki kez yenilerek Malatya’ya çekilmiştir.  Bir müddet sonra Germiyanlılar, 1243 Kösedağ Savaşı (bu savaştan sonra Selçuklular Moğol egemenliğine girdiler) sonrası başlayan Moğol istilası ve baskısı sebebiyle Muzafferüddin’in oğlu Kerimüddin Ali-Şir başkanlığında batıya gelmiş olmalıdırlar (1258-60’ta).  IV. Kılıç Arlan zamanında Selçuklu veziri Muinüddin Pervane, İzzeddin Keykavus taraftarı olan Selçuklu emirlerini Konya’da toptan öldürtmüştü (1264’de). Bunlar arasında Kerimüddin Ali-Şir’de vardı.  Bu olaydan sonra Germiyanlılar artık Batı Anadolu’da (Kütahya, Afyon, Denizli) görünmekte ve Selçukluların Batı Uç Beylerbeyliğini yapan Sahip-Ata Oğullarının emrinde bulunmaktadırlar (1276’dan hemen önce). Memluk Sultanı Baybars’ın Moğolları yendiği Elbistan Savaşında (1277) esirler arasında Emir Şihabüddin Gazi Ali-Şir’de vardı.  Yine Konya’da Sadreddin Konevi’nin müdavimleri arasında Seyfeddin Ali-Şir bulunmaktaydı.
Karaman-Oğlu Mehmet Bey, II. İzzeddin Keykavus’un oğlu olarak tanıttığı Alaaddin Siyavuş’u (Cimri) Selçuklu tahtına çıkarmak ve etkinliğini artırmak istemişti. Bu sebeple meydana gelen Selçuklu (Moğol destekli) - Karaman çekişmesinde Germiyanlılar, Selçuklu hizmetinde aktif rol aldılar. Bu hadiseler esnasında Cimri’yi yakalayıp Selçuklu Sultanı III. Gıyaseddin Keyhüsrev’e teslim eden (1279’da) Germiyan-Oğlu Hüsameddin Ali-Şir idi.  Germiyanlılara bu hizmetlerinin karşılığı olarak Kütahya ve civarı ikta olarak verilmiş ve Batı Uç Beylerbeyliğine getirilmişlerdir. Bundan sonra Batı Anadolu’daki en güçlü beylik haline gelmeye başlamışlardır.
Germiyanlıların daha sonra II. Gıyaseddin Mesut ve Moğollara karşı savaştıklarını (bu savaşlarda Germiyanlıların komutanı Bozkuş Bahadır idi. Biz Uşak bölgesinde büyük bir oymak olan Boz-Kuş’ların varlığını biliyoruz) ancak yenildiklerini ve kızları tarafından akrabaları Bedreddin Murat’ın öldürüldüğünü görüyoruz. Ayrıca Selçuklu veziri Sahip-Ata ile Denizli için savaşmışlar ve burayı ellerinde tutmuşlardı. 1289 yılına kadar devam eden bu mücadelelerde Germiyanlıların başında Hüsameddin Ali-Şir vardır. 1299’a gelindiğinde hakimiyetlerini Ankara’ya kadar yaymışlardı.